AP.5.7


ΑΣΚΛΗΠΙΑΔΟΥ


Λύχνε, σὲ γὰρ παρεοῦσα τρὶς ὤμοσεν Ἡράκλεια 

  ἥξειν κοὐχ ἥκει· λύχνε, σὺ δ’, εἰ θεὸς εἶ,

τὴν δολίην ἀπάμυνον· ὅταν φίλον ἔνδον ἔχουσα

  παίζῃ, ἀποσβεσθεὶς μηκέτι φῶς πάρεχε.


ἥκω & komen 

δολίος & verradelijk 

ἀπάμυνω & afweren, wreken 

παίζω & spelen, dansen 

ἀποσβεννυμι & uitdoven 

φῶς & licht 

© IPIR 2012